RECENZJA PATRONACKA

Cześć bookholic! Mam do was pytanie: Lubicie czytać wiersze? Moje pytanie nie jest bez powodu, ponieważ jest ono ściśle związane z tomikiem wierszy autorstwa Małgorzaty Mirosławskiej pt. „Z tamtej strony czasu”, który ukazał się pod moim patronatem. Premiera miała miejsce 3 listopada 2025 r. Ja towarzyszę autorce od samego początku jej twórczość. To już trzeci tomik autorki, międzyczasie ukazała się też książka dla dzieci pt. „Domek pod lasem”.

(…) Widziałam Ciebie w drzwiach. 

Stałaś na progu domu. 

Coś do mnie mówiłaś, 

lecz głosu Twojego nie słyszałam. 

Gestem ręki mnie przywołałaś, 

wybiegłam za Tobą 

wprost na kwiecistą łąkę

                                         i utonęłam w tych polnych kwiatach.

„Z tamtej strony czasu” to wyjątkowy i bardzo osobisty tomik. Jest on o tęsknotach, niedopowiedzeniach o tym co utracone. Tomik został poświęcony siostrze autorki – pani Izabelli, która od dłuższego czasu zmaga się z chorobą.  Autorka skupia się tutaj na siostrzanych relacjach. Opowiada o tym jak bliskie sobie były i że wspólnie dzieliły swoje tajemnice. Jest to pewnego rodzaju rozmowa a także próba pogodzenia się z losem, ponieważ życie potrafi zaskoczyć niekoniecznie pozytywnie, niestety…

Przelanie pewnych słów na papier to pewnego rodzaju terapia (ulga). Zawsze był blisko. Miały też wspólne marzenia, które nie doczekały się spełniania. Okładka jest prosta i nostalgiczna. Na pierwszym planie widać twarz młodej kobiety – pani Izabelli, jej rysy są łagodne jakby zamyślone a spojrzenie skierowane w dół sprawia wrażenie zadumy lub smutku. W lewym dolnym roku znajdują się dwa kwiaty z liśćmi i łodygami ale różni je to, że jeden jest w pełnym rozkwicie a drugi już niestety przekwitł (jego czas już minął). Całość wykonana jest w twardej oprawie co zdecydowanie jest na plus, a ja bardzo lubię takie wydanie. Wewnątrz znajdziemy obrazy i grafiki, które wykonała siostra autorki Izabella Kowalska, która posiada niezwykły talent artystyczny. W tym tomiku bardzo urzekła mnie więź siostrzana. (jako jedynaczka trochę im zazdroszczę). Bardzo utożsamiam się z autorką. Co prawda nie mam rodzeństwa ale moja pierworodna to też Izabela.

(…) Powiedz mi, jak mnie pragniesz, 

leczy nie mów o tym słowem, 

bo słowa ulotne, niedoskonałe, 

kruszą się jak liście na wietrze…

Mam nadzieję, że was zaciekawiłam i że zdecydujecie się sięgnąć po ten tomik. Ze swojej strony bardzo polecam (nie tylko, że to mój patronat) ale dlatego że każdy w tym tomiku znajdzie coś dla siebie. Pomiędzy moją opinią są fragmenty wierszy które mnie poruszyły a więcej odkryjecie już sami!!!

 

(…) Przytul mnie mocno, gdy świat się wali, 

gdy burza zrywa wątłe gałęzie moich dłoni.

Twoja obecność to stały ląd pod stopami.